Перайсці да зместу

Старонка:Расійска-беларускі слоўнік (1928).pdf/588

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

ны;-ное время — ліхале́цьце, ліха́я гадзіна, безгалоўе.

Смушки — сму́шак.

Смутьянсм. Смутитель.

Смутьянкасм. Смутительница.

Смутьянничать — баламу́ціць, бунтава́ць, змушча́ць, падбухторваць.

Смущать, смутить — 1) баламу́ціць, збаламу́ціць, скаламу́ціць; бунтава́ць, узбунтава́ць; змушча́ць, змусьціць; 2) турбава́ць, устурбава́ць; трывожыць, устрывожыць; бянтэжыць, зьбянтэжыць; сароміць, засароміць.

Смущаться, смутиться — мяша́цца, замяша́цца; бянтэжыцца, зьбянтэжыцца; сароміцца, засароміцца.

Смущение — замяша́ньне, трывога, непакой, калатне́ча, засарамле́ньне.

Смущенный — 1) збаламу́чаны, скаламу́чаны, узбунтава́ны; змушчоны; 2) замяша́ны, устрывожаны, устурбава́ны; зьбянтэжаны, засаромлены.

Смывальный — змыва́льны.

Смывание — змыва́ньне.

Смывать, смыть — змыва́ць, змыць.

Смык — смык.

Смыкание — 1) злучэньне, змыка́ньне; 2) зьвядзе́ньне, прыплю́скваньне (вачэй).

Смыкать, сомкнуть — 1) злуча́ць, злучы́ць; змыка́ць, самкну́ць; 2) зводзіць, зьве́сьці; прыплю́скваць, прыплю́снуць (вочы).

Смыкаться, сомкнуться — 1) злуча́цца, злучы́цца; змыка́цца, самкну́цца; 2) зводзіцца, зьве́сьціся; прыплю́сквацца, прыплю́снуцца; мжы́цца, самжы́цца.

Смысл — сэнс, значэньне, змы́сел (род. — змы́слу), розум, клёк; с. разделительный — сэнс падзе́льны; с. собирательный — сэнс зборны (пс.-л. т.); в буквальном-ле — літара́льна; в строгом-ле — сьцісла; здравый с. — здаровы розум.

Смыслить — разуме́ць, ця́міць, ке́міць, змы́сьліць.

Смытьсм. Смывать.

Смычка — су́вязь, злу́чнасьць, злучэньне, злу́ка; сты́чка.

Смычок — смычок.

Смышлённость — ця́мкасьць, ке́мкасьць.

Смышлённый — ця́мкі, ке́мкі, змы́сны, разу́мны.

Смягчаемый — зьмякча́льны.

Смягчать,-чить — зьмякча́ць, зьмякчы́ць; памякча́ць, памякчы́ць.

Смягчение — зьмякчэньне.

Смягчительный — зьмякча́льны.

Смятение — замяша́ньне, трывога, перапалох, мі(я)тусе́ньне, гвалт, ва́рхал.

Смятенный — замяша́ны, патурбава́ны, занепакоены.

Смятка, в-ку — усьмя́тку (пра яйцо).

Смятьсм. Сминать.

Снабжатель,-бдитель — даста́ўнік, забесьпяча́льнік.

Снабжать, снабдить — дастаўля́ць, даста́віць (што); забесьпяча́ць, забясьпе́чыць (чым); заспасабля́ць, заспасобіць (Нс.).

Снабжение — даста́ва, забесьпячэньне, заспасабе́ньне (Нс.).

Снадобиться — спатрэбіцца.

Снадобье — зе́льле, прыпра́ва.

Снаружи — знадворку, звонку, зьве́рху.

Снаряд — гарма̀тны набой, знара́д (в. т.), начы́ньне, прыла́да.

Снаряжать, снарядить — узбройваць, узброіць; рыхтава́ць, прырыхтава́ць; ла́дзіць, нала́дзіць; спраўля́ць, спра́віць; в дорогу — выпраўля́ць, вы́правіць.

Снаряжение — узбрае́ньне, прырыхтава́ньне, нала́джваньне, выпраўле́ньне.

Снасть — снасьць, прыла́да, інстру́мант.

Сначала — спача́тку, сьпярша́, перш, напе́рад.

Снашивать, сносить — зношваць, знасіць, пазношваць.

Снег — сьнег; с. первый — пароша; как с. на голову — зьнячэўку, зьняна́цку, неўспадзе́ўкі.

Снегирь (зоол.) — см. Снигирь.

Снедать — гры́зьці.

Снедь — е́жа, яда́, стра́ва.

Снежинка — сьняжы́нка.

Снежистый — сьняжы́сты.