ны;-ное время — ліхале́цьце, ліха́я гадзіна, безгалоўе.
Смушки — сму́шак.
Смутьян — см. Смутитель.
Смутьянка — см. Смутительница.
Смутьянничать — баламу́ціць, бунтава́ць, змушча́ць, падбухторваць.
Смущать, смутить — 1) баламу́ціць, збаламу́ціць, скаламу́ціць; бунтава́ць, узбунтава́ць; змушча́ць, змусьціць; 2) турбава́ць, устурбава́ць; трывожыць, устрывожыць; бянтэжыць, зьбянтэжыць; сароміць, засароміць.
Смущаться, смутиться — мяша́цца, замяша́цца; бянтэжыцца, зьбянтэжыцца; сароміцца, засароміцца.
Смущение — замяша́ньне, трывога, непакой, калатне́ча, засарамле́ньне.
Смущенный — 1) збаламу́чаны, скаламу́чаны, узбунтава́ны; змушчоны; 2) замяша́ны, устрывожаны, устурбава́ны; зьбянтэжаны, засаромлены.
Смывальный — змыва́льны.
Смывание — змыва́ньне.
Смывать, смыть — змыва́ць, змыць.
Смык — смык.
Смыкание — 1) злучэньне, змыка́ньне; 2) зьвядзе́ньне, прыплю́скваньне (вачэй).
Смыкать, сомкнуть — 1) злуча́ць, злучы́ць; змыка́ць, самкну́ць; 2) зводзіць, зьве́сьці; прыплю́скваць, прыплю́снуць (вочы).
Смыкаться, сомкнуться — 1) злуча́цца, злучы́цца; змыка́цца, самкну́цца; 2) зводзіцца, зьве́сьціся; прыплю́сквацца, прыплю́снуцца; мжы́цца, самжы́цца.
Смысл — сэнс, значэньне, змы́сел (род. — змы́слу), розум, клёк; с. разделительный — сэнс падзе́льны; с. собирательный — сэнс зборны (пс.-л. т.); в буквальном-ле — літара́льна; в строгом-ле — сьцісла; здравый с. — здаровы розум.
Смыслить — разуме́ць, ця́міць, ке́міць, змы́сьліць.
Смыть — см. Смывать.
Смычка — су́вязь, злу́чнасьць, злучэньне, злу́ка; сты́чка.
Смычок — смычок.
Смышлённость — ця́мкасьць, ке́мкасьць.
Смышлённый — ця́мкі, ке́мкі, змы́сны, разу́мны.
Смягчаемый — зьмякча́льны.
Смягчать,-чить — зьмякча́ць, зьмякчы́ць; памякча́ць, памякчы́ць.
Смягчение — зьмякчэньне.
Смягчительный — зьмякча́льны.
Смятение — замяша́ньне, трывога, перапалох, мі(я)тусе́ньне, гвалт, ва́рхал.
Смятенный — замяша́ны, патурбава́ны, занепакоены.
Смятка, в-ку — усьмя́тку (пра яйцо).
Смять — см. Сминать.
Снабжатель,-бдитель — даста́ўнік, забесьпяча́льнік.
Снабжать, снабдить — дастаўля́ць, даста́віць (што); забесьпяча́ць, забясьпе́чыць (чым); заспасабля́ць, заспасобіць (Нс.).
Снабжение — даста́ва, забесьпячэньне, заспасабе́ньне (Нс.).
Снадобиться — спатрэбіцца.
Снадобье — зе́льле, прыпра́ва.
Снаружи — знадворку, звонку, зьве́рху.
Снаряд — гарма̀тны набой, знара́д (в. т.), начы́ньне, прыла́да.
Снаряжать, снарядить — узбройваць, узброіць; рыхтава́ць, прырыхтава́ць; ла́дзіць, нала́дзіць; спраўля́ць, спра́віць; в дорогу — выпраўля́ць, вы́правіць.
Снаряжение — узбрае́ньне, прырыхтава́ньне, нала́джваньне, выпраўле́ньне.
Снасть — снасьць, прыла́да, інстру́мант.
Сначала — спача́тку, сьпярша́, перш, напе́рад.
Снашивать, сносить — зношваць, знасіць, пазношваць.
Снег — сьнег; с. первый — пароша; как с. на голову — зьнячэўку, зьняна́цку, неўспадзе́ўкі.
Снегирь (зоол.) — см. Снигирь.
Снедать — гры́зьці.
Снедь — е́жа, яда́, стра́ва.
Снежинка — сьняжы́нка.
Снежистый — сьняжы́сты.