Оборванный — абадра́ны, абдзёрты, абша́рпа́ны.
Оборвать — см. Обрывать.
Оборка,-ки у одежды — фальбоны, бры́нды; у воротника и рукавов — брыжы́, бры́жыкі.
Оборона — абарона.
Оборонитель — см. Защитник.
Оборонительный — абаронны, абарончы.
Оборонять,-нить — бараніць, абараня́ць, абараніць.
Оборот — зварот; абаротка, абыход, абыходка; адварот; на- оборот — наадварот.
Оборотень — скідзень, пе́раварацень, ваўкала́к.
Оборотить — см. Оборачивать.
Оборотливо — зваротліва, спры́тна, зру́чна.
Оборотливость — зваротлівасьць, спры́тнасьць,
Оборотливый — зваротлівы, спры́тны.
Оборотный — зваротны (капіта́л); адваротны (бок).
Оборудование — абсталява̀ньне.
Оборудовать — абсталява́ць.
Оборчатый — фальбоністы, брыжа́сты.
Обоснование — абаснава́ньне (л. т.), угрунтава́ньне.
Обоснованность — абаснава́насьць (л. т.), угрунтава́насьць.
Обоснованный — абаснава́ны, угрунтава́ны.
Обосновывать, обосновать — абасноўваць, абаснава́ць; угрунтоўваць, угрунтава́ць.
Обособление — адасабле́ньне, адлучэньне, аддзяле́ньне.
Обособленный — адасоблены, адлу́чаны, адлу́чны, адзе́лены.
Обособлять, обособить — адасабля́ць, адасобіць; адлуча́ць, адлучы́ць; вылуча́ць, вы́лучыць; выдзяля́ць, вы́дзеліць;-биться — адасобіцца, адлучы́цца, аддзяліцца, усамотніцца.
Обострение — завастрэньне.
Обостренность — завостранасьць.
Обостренный — завостраны.
Обострять,-рить — завострываць, завастра́ць, завастры́ць.
Оботкнуть — см. Обтыкать.
Обоюдно — узае́мна, абапольна.
Обоюдность — узае́мнасьць.
Обоюдный — узае́мны, абапольны.
Обоюдоострый — двувостры.
Обоюду — аба́пал, з абадву́х бакоў.
Обоюдувогнутый (опт.) — двуўгну́ты.
Обоюдувыпуклый (опт.) — двупука́ты.
Обрабатывание — абрабле́ньне; вы́раб (зямлі).
Обрабатывать,-ботать — абрабля́ць, абрабіць; апрацоўваць, апрацава́ць.
Обработка — абрабле́ньне, абробка, апрацоўка, вы́раб.
Обрабатывающий,-щая промышленность — апрацоўчая прамысловасьць.
Обравнивать,-нять — зроўніваць, зраўнава́ць, зраўня́ць, зраўна́ць.
Обрадовать,-ться — узра́даваць, узра́давацца; паце́шыць, усьце́шыць, усьце́шыцца.
Образ — вобраз, вы́гляд, постаць, стан; форма, кшталт; спосаб, чын, пара́дак; икона — абра́з;-раз жизни — побыт, спосаб жыцьця́ (г.-к. т.); никаким образом — жа́дным спосабам, нія́к; таким образом — такім чы́нам (спосабам, робам, пара́дкам, родам); надлежащим образом — як нале́жыць; принять чей образ — скінуцца, перакінуцца (у каго).
Образец — узор, пры́клад, по образцу — узорам, на ўзор, пры́кладам.
Образина — пачва́ра, абразіньне.
Образно — вобразна.
Образность — вобразнасьць, маляўнічасьць.
Образный — вобразны, маляўнічы.
Образование — 1) утварэньне, вытварэньне; 2) адука́цыя, асьве́та;-ние профессионально-техническое — прафэсіяна́льна-тэхнічная адука́цыя.
Образованность — адукава́насьць, асьве́чанасьць.
Образованный — адукава́ны, асьвечаны.