Измятый — зьмя́ты, пакаме́чаны, паклы́чаны.
Измять — см. Изминать.
Изнанка — ніц, спод, вы́варат, подшыўка; на изнанку — на вы́варат.
Изнаночный,-нковый — ніцавы́.
Изнасилование — згвалтава́ньне, згвалчэньне.
Изнасилованный — згвалтава́ны, згва́лчаны.
Изнасиловать (кого) — згвалтава́ць, згва́лціць
Изначала — спача́тку.
Изначальный — першапачатковы, спрадве́чны.
Изнашивание — зношваньне.
Изнашивать, износить — зношваць, знасіць; обувь — стоптваць, стапта́ць.
Изнеженность — расьпе́шчанасьць, здаліка́чанасьць.
Изнеженный — расьпе́шчаны, здаліка́чаны.
Изнеживать,-жить — расьпе́шчваць, расьпе́сьціць; здаліка́чваць, здаліка́ціць, скукобіць.
Изнемогать,-мочь — зьнемага́ць, зьнемагчы́; зьнясільвацца, зьнясіліцца; прыстава́ць, прыста́ць.
Изнемоглый,-женный — см. Изможденный.
Изнеможение — см. Измождение.
Изнести — см. Износить.
Изнимать, из‘ять — выйма́ць, вы́няць.
Изнова — ізноў, зноў.
Изноравливаться,-ровиться — дастасоўвацца, дастасава́цца; нарыхтоўвацца, нарыхтава́цца; навыка́ць, навы́кнуць.
Изноровка — навы́чка.
Износ — зношваньне.
Износить, изнести — вынасіць, вы́несьці.
Износок — зносак.
Изнурение — нура́, занурэньне, вынурэньне; тамава́ньне, змардава́ньне.
Изнуренный — зану́раны, стамава́ны, змардава́ны.
Изнурительно — ця́жка.
Изнурительный — цяжкі, мардоўны.
Изнурять,-рить — нуры́ць, занура́ць, зануры́ць; мары́ць, замары́ць; мардава́ць, змардава́ць.
Изнуряться,-риться — нуры́цца, занура́цца, зануры́цца; мары́цца, замары́цца; мардава̀цца, змардава́цца; тамава́ць, стамава́ць.
Инутри — з сярэдзіны.
Изнывать,-ныть — ныць, ны́дзіць, зны́дзіць, ну́дзіць, зну́дзіцца.
Изобаты (геогр.) — ізаба́ты, роўнаглыбінёвыя лініі.
Изобидеть — пакры́ўдзіць, укры́ўдзіць, скры́ўдзіць.
Изобилие — даста́так, збы́так, раскоша; в изобилии — з роскашшу, збы́тна, збы́тачна, у даста́тку.
Изобиловать — раскашава́ць, збыткава́ць.
Изобильно — бага́та, збыткоўна.
Изобильный — бага́ты, збыткоўны, даста́тны.
Изобличать,-чить — выяўля́ць, вы́явіць, высьвядча́ць, вы́сьведчыць; дака́зваць, даказа́ць; выводзіць, вы́весьці на чы́стую ваду́.
Изобличение — выяўле́ньне, высьвядчэньне, дака́званьне.
Изобличенный — вы́яўлены, вы́сьведчаны, дака́заны, вы́ведзены на чы́стую ваду́.
Изображать, изобразить — выяўля́ць, вы́явіць; выабража́ць, вы́абразіць; рысава́ць, нарысава́ць; красками — малява́ць, намалява́ць;-жать из себя кого — удава́ць.
Изображение 1) действие — выяўле́ньне, выабражэньне, рысава́ньне (лікаў — м. т.) 2) результат — вобраз, на́рыс, рысу́нак.
Изобразительность — вобразнасьць; маляўнічасьць.
Изобразительный — вобразны, маляўнічы;-ные искусства — вобразныя маста́цтвы.
Изобретатель,-льница — вынаходца, вынаходнік,-ніца.
Изобретательность — вынаходнасьць, вынаходлівасьць, адмысловасьць.
Изобретательный — вынаходны, вынаходлівы, хітры, адмысловы.
Изобретать, изобрести — вынаходзіць, вынайдава́ць, вы́найсьці;-тенный — вы́найдзены.