Перайсці да зместу

Старонка:Расійска-беларускі слоўнік (1928).pdf/173

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная


Измятый — зьмя́ты, пакаме́чаны, паклы́чаны.

Измятьсм. Изминать.

Изнанка — ніц, спод, вы́варат, подшыўка; на изнанку — на вы́варат.

Изнаночный,-нковый — ніцавы́.

Изнасилование — згвалтава́ньне, згвалчэньне.

Изнасилованный — згвалтава́ны, згва́лчаны.

Изнасиловать (кого) — згвалтава́ць, згва́лціць

Изначала — спача́тку.

Изначальный — першапачатковы, спрадве́чны.

Изнашивание — зношваньне.

Изнашивать, износить — зношваць, знасіць; обувь — стоптваць, стапта́ць.

Изнеженность — расьпе́шчанасьць, здаліка́чанасьць.

Изнеженный — расьпе́шчаны, здаліка́чаны.

Изнеживать,-жить — расьпе́шчваць, расьпе́сьціць; здаліка́чваць, здаліка́ціць, скукобіць.

Изнемогать,-мочь — зьнемага́ць, зьнемагчы́; зьнясільвацца, зьнясіліцца; прыстава́ць, прыста́ць.

Изнемоглый,-женныйсм. Изможденный.

Изнеможениесм. Измождение.

Изнестисм. Износить.

Изнимать, из‘ять — выйма́ць, вы́няць.

Изнова — ізноў, зноў.

Изноравливаться,-ровиться — дастасоўвацца, дастасава́цца; нарыхтоўвацца, нарыхтава́цца; навыка́ць, навы́кнуць.

Изноровка — навы́чка.

Износ — зношваньне.

Износить, изнести — вынасіць, вы́несьці.

Износок — зносак.

Изнурение — нура́, занурэньне, вынурэньне; тамава́ньне, змардава́ньне.

Изнуренный — зану́раны, стамава́ны, змардава́ны.

Изнурительно — ця́жка.

Изнурительный — цяжкі, мардоўны.

Изнурять,-рить — нуры́ць, занура́ць, зануры́ць; мары́ць, замары́ць; мардава́ць, змардава́ць.

Изнуряться,-риться — нуры́цца, занура́цца, зануры́цца; мары́цца, замары́цца; мардава̀цца, змардава́цца; тамава́ць, стамава́ць.

Инутри — з сярэдзіны.

Изнывать,-ныть — ныць, ны́дзіць, зны́дзіць, ну́дзіць, зну́дзіцца.

Изобаты (геогр.) — ізаба́ты, роўнаглыбінёвыя лініі.

Изобидеть — пакры́ўдзіць, укры́ўдзіць, скры́ўдзіць.

Изобилие — даста́так, збы́так, раскоша; в изобилии — з роскашшу, збы́тна, збы́тачна, у даста́тку.

Изобиловать — раскашава́ць, збыткава́ць.

Изобильно — бага́та, збыткоўна.

Изобильный — бага́ты, збыткоўны, даста́тны.

Изобличать,-чить — выяўля́ць, вы́явіць, высьвядча́ць, вы́сьведчыць; дака́зваць, даказа́ць; выводзіць, вы́весьці на чы́стую ваду́.

Изобличение — выяўле́ньне, высьвядчэньне, дака́званьне.

Изобличенный — вы́яўлены, вы́сьведчаны, дака́заны, вы́ведзены на чы́стую ваду́.

Изображать, изобразить — выяўля́ць, вы́явіць; выабража́ць, вы́абразіць; рысава́ць, нарысава́ць; красками — малява́ць, намалява́ць;-жать из себя кого — удава́ць.

Изображение 1) действие — выяўле́ньне, выабражэньне, рысава́ньне (лікаў — м. т.) 2) результат — вобраз, на́рыс, рысу́нак.

Изобразительность — вобразнасьць; маляўнічасьць.

Изобразительный — вобразны, маляўнічы;-ные искусства — вобразныя маста́цтвы.

Изобретатель,-льница — вынаходца, вынаходнік,-ніца.

Изобретательность — вынаходнасьць, вынаходлівасьць, адмысловасьць.

Изобретательный — вынаходны, вынаходлівы, хітры, адмысловы.

Изобретать, изобрести — вынаходзіць, вынайдава́ць, вы́найсьці;-тенный — вы́найдзены.