2далакоп. Гэта ўсё пан вымудрае. Ашалеў проста. Рад, што сам выкараскаўся, дык цяпер спаганяе. Месца і тое выбраў самае дзікае — каб і на магілку да іх ніхто ня прышоў.
3далакоп. А тая сучка дык цяпер і воч баіцца паказваць. Трэба-ж гэта!.. Кахаліся, блізка году пражылі былі разам, а цяпер — на табе! Сама аддала ў рукі палякам.
2далакоп. Раз паспытала ўжо панскае ласкі, дык дабра не чакай. Ня ў той бок ужо верне.
3далакоп. Казалі, быццам гэта яна ўлягалася, каб паніча ратаваць. Круцілася яна з ім.
2далакоп. А, трасца на яе! Даскачацца…
1далакоп. Ці дужа гэта страшна, калі pacстрэльваюць?
2далакоп. А цябе яшчэ не расстрэльвалі ні разу? Пачакай, можа яшчэ давядзецца — дык пазнаеш тады.
1далакоп. Я нічога дрэннага не зрабіў, дык за што-б яны мелі мяне расстрэльваць.
2далакоп. Гэтыя тож ня дрэнна рабілі. Што адным добра, тое другім — магіла. Усім, брат, ня ўладзіш. Хоць туды, а хоць туды.
3далакоп. А бальшавікі іхных бяруць. Гэтыя мужыкоў страляюць, а тыя — паноў.
2далакоп. Усіх не пастраляюць, нехта астанецца. А пакуль што — капай вось на свайго брата. Ня будзеш капаць — цябе закапаюць. Ім усё адно — ці гэта мужык, ці сабака.
3 далакоп. Ну, мусіць, досыць ужо.
