Ротмістр. Пан Юры бязумоўна выключаецца, бо ў яго ёсьць маладая нявеста.
Юры. Так, у мяне ёсьць нявеста. Яна скора прыедзе.
Арына. І пан Юры ажэніцца. Бедненькі…
Ротмістр. Пан Забелік выключаецца, бо закаханы ў сваю гітару.
Забелік. Я магу разам: і на гітары іграць і… палюбоўнікам быць.
Ротмістр. Пан Гжызінскі выключаецца таксама. Што?
Гжызінскі. Я не прэтэндую.
Ротмістр. Значыць… ха-ха…
Арына. Значыць, асталіся вы… (Жартліва туліцца да яго). Палюбоўнічак мой… Хай ужо будзе ўпару: мужык старэнькі і палюбоўнік… (Уваходзіць вахмістр).
Вахмістр. Пан ротмістр! Дазвольце далажыць… Прышлі сяляне з Пячэрак, просяць, каб аддалі іхных коняй.
Ротмістр. Даць ім… разумееце?..
Вахмістр. Слухаю, пан ротмістр! (Пашоў).
Ротмістр. Пані Раіна! Гэта такое шчасьце! Я з вялікай радасьцю вазьмуся за выкананьне сваіх абавязкаў і буду рабіць гэта з поўнай шчырасьцю. Я проста не дачакаюся таго часу…
Арына (перапыняе). Ха-ха-ха! Які спрытны! Скоры пасьпех — людзям на сьмех…
Забелік. Пан ротмістр сьпяшаецца, бо баіцца, што скора прыдзецца разлучыцца.
