Старонка:Радасны будзень (1935).pdf/85

Праз ростань хмар крылаты ранак
Грымеў над скрыўджанай табой…
Было прыемна ў снах заранак
Пляваць жыццю на гонар твой.

Сыходзіў свет вясеннім сокам,
Каб сцежкі ў далеч век цвілі…
Няма мяжы мяцежным крокам
На адбудованай зямлі.

1927 г.

|}