Гэта старонка не была вычытаная
Прайшлі мы, як святло, як лета,
Праз жорсткай былі барану.
Адзінай марай мы сагрэты
І маем сцежку мы адну.
У высцігах і на ўздагоне
Не здрадзіць целу наша моц…
Як зор сузор‘і шлях сягоння
І як аўсянае вязьмо.
Ў пярэданнях — тут слёзы сохлі,
Заростала травою твань,
Тут з гора нават кошкі дохлі,
Ратуючы дзявоцтва грань.
Тут кон праўдзівасці прачутай
Раскідала мая далонь,
Мая апошняя пакута,
Лірычная мая аблонь.
Развязаны шляхоў шарады
На выспрабаваны узор.
Ёсць і маёй тут частка ўлады,
З краінай кроўны дагавор.
