ЯНКА. Ну, калі так, дык чорт з табой! Бачу, што ўжо з табой раданькі ніякае ня дам… Трэба толькі паглядзець, ці нікагусенькі няма? (паглядзеўшы наўкола). Не, нікагуткі!.. Ну, глядзі ў гэтую праклятую місу, каб яна згарэла!
МАЛАНКА (адчыняе місу, з місы вылятае птушка). Ax, якая прыгожая птушачка!..
ЯНКА. Трымай! трымай!.. А, каб цябе немач! Вось уцякла птушка!.. Што-ж цяпер з гэтага будзе!..
МАЛАНКА. А ты-ж чаму не лавіў, целяпень, ты гэтакі?
ЯНКА. А ты нашто выпусьціла? Вось будзе цяпер бяда!
МАЛАНКА. А хто-ж мог ведаць, што яна сядзіць тамака ў місе?
ЯНКА. Зусім ня трэба было чапаць!
МАЛАНКА. Калі цікавасьць!..
ЯНКА. Вось праз тваю цікавасьць і прапалі мы цяпер… Хто ведае, што цяпер з гэтага будзе!
ЗЬЯВА 6.
ЛЯСУН. Янка і Маланка!
ЯНКА. Мы тут, паночку! Кланяемся ласцы панскай.
|
Ці споўнілі вы мой прыказ, |
