Старонка:Птушка шчасьця (1922).pdf/18

(да Лясуна): Пане касматы! А які-ж гэта загад?

ЛЯСУН.

Дык слухай-жа ўважна, Янка!
І кожна слова чуй, Маланка!
Вось стол: на ём міса стаіць…
Усё можна есьці і ўсё піць,
а місы нельга вам чапаць,
яна павінна ўсьцяж стаяць,
яе вам нельга адчыняць!..
Вось гэта трэба памятаць.

ЯНКА (да Маланкі, ціха). Я думаў, што ён, Бог ведае, чаго захоча, а ўсяго… раптам такое глупства: місу не чапаць!

МАЛАНКА. А хай яна згарыць гэта міса! Хто-ж да яе дакранецца, калі забаронена!

ЛЯСУН.

Калі-ж ня споўніце загад,
да хаты пойдзеце назад,
зноў праклінаць долю сваю,
тужыць аб страчаным раю!
(прападае).

ЗЬЯВА 3.

ЯНКА і МАЛАНКА.

ЯНКА. Чула?

МАЛАНКА. Чула.

ЯНКА. Добра будзе!

МАЛАНКА. О! і як яшчэ!

ЯНКА (з вялікай радасьцю). Дык мы-ж у раі?!

МАЛАНКА. Але! у раі!.. Толькі вось адна бяда: я думаю, што ў раі хадзіць гэтак у простай