Палюбіў Мікіта Леніна, палюбіў — — ну проста да сьмерці… І ў той дзень вясёла-вясеньні пакляўся яму толькі верыць. І штодня — ад працы хоць зморыцца, у пасьцелі Мікіта разьдзеты, ён бяз слоў, але горача моліцца закурэламу дымам портрэту.
