Перайсці да зместу

Старонка:Паэмы (Чарот, 1928).pdf/47

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная


Пазіраю ў бінокль…
Кружуся раз пяты
Над долам-балотам…
Туман белай коўдрай расьпяты
Начуе.
Хачу я,
Каб загароду калючага дроту
Рука з мазалямі парвала,
Каб згінула зьдзеку навала…
Я веру іх сіле!
Кружыся, лётчык-рабочы!
Хай чырвоныя крыльлі
Дзень новы прарочаць!