|
3
Паплылі! Паплылі! Паплылі!..
Адарваная частка зямлі —
Беларусь…
Не зямлі я шкадую —
Працоўнага люду…
Я над імі нясуся, нясуся…
І чую
Усюды,
Як шуміць паднявольны лес-бор…
Здаецца,
Ён, магутны,
Вось-вось зварухнецца…
Хвалі Нёмну затопяць прастор…
У чырвані ўсё захліпнецца…
Песьні помсты будуць чутны.
Тады вольная краіна
Будзе рада госьцю-сыну, —
І ад маткі, ад бяздольнай
Дар багаты
З новай хаты
Прыме Нёман,
Нёман вольны!
А пакуль — песьні жалю ня змоўклі.
|
