Старонка:Паэмы (Чарот, 1928).pdf/32

16

На вогнішчы басанож,
У руках вінтоўка, нож…

Здабываць галодным славу:
„Даёш Варшаву!?“

— Нам ня трэба гарады:
Волі сьцяг нясём туды,

Іскры гонім мы пажару.
Сьмялей ударым!

„Нам дарогу — уцякай!“
Чуваць крыкі: а-я-яй!..

Бач, улан астатні едзе:
„Ах, цо то бэндзе?..“

А чырвоныя ідуць,
Песьні волі зноў пяюць,

Адусюль бягуць к ім людзі:
— Нам цёпла будзе!