Старонка:Паэмы (Чарот, 1928).pdf/110

— Ой, ў бары, бары
Тры дарожанкі,
Цяпер не баляць
Мае ножанькі.

— Ой, ў бары, бары
Горы-кручанькі,
Цяпер не баляць
Мае ручанькі.

Дыбае іржэўнікам росным;
Сын сьпіць у калысцы на сене…
На небе шлях млечны, як кросны
У срэбныя кветкі-дасэні…

А вецер снапы ня кудлачыць,
Цалуе іх лёгкім павевам;
Сынок за плячыма ня плача —
Матуліны слухае сьпевы…

— Ой, ў бары, бары
Грае скрыпанька,
Цяпер пройдзе ўсё
Гора-ліханька.

— Ой, ў бары, бары
Б‘юць цымбалікі,
А жыцьцё цяпер
Нібы баль які…