ЗАДАЧКА49. Аб‘ясьніць канчаткі
Блеск гарачы сьлепіць вочы; душна ў лесе і палёх. Некім жалем павявала ад аголеных палёў. Вецер ліст з палёў атрос, і на поле свае ковы кінуў зьлёгенька мароз. (Я. Кол.). Ёсьць у нашым краі многа азёр. Вецер круціць крыльле ў ветраку ды надзімае парусы на караблёх. Колас ня гнецца зярнём да зямлі. Многа ўсякіх думак у вачох Ігната. Аж пацямнела ў ваччу. Трэці Гаўрыла — мужык барадаты — абводзіць вачамі ўсю даль. (Я. Кол.). Гэй, гусьляр-пясьняр, мой браце! грай, сьпявай у полі, у хаце! (Я. Куп.). Вада патрэбна і расьлінам і стварэньням. На зямлі жыве многа ўсякіх стварэньняў. Без вады стварэньні й расьліны згінулі-б. Вада напаўняе ўглыбленьні ў сушы. Торба з хлебам за плячыма. Ужо за цёмны лес сонца скрылася. На зямлю з нябёс цень спусьцілася. На галінах дрэў птушкі спаць ляглі, і з палёў у хлеў стады ўсе пайшлі. (Зяз.). Пішчаць дзесь чайкі на балотах. З поля зьбяры ў адну кучу каменьне, бо замінае яно надарэмна. (А. Гал.).
Скланеньне слоў: ВОКА, ВУХА.
| Адзіночны лік. | ||||
| Н.В.К. | вок—а | вух—а | воч—ы | вуш—ы |
| Родн. | вок—а | вух-а | вач—эй | вуш—эй |
| Дав. | вок—у | вух—у | вач—ом | вуш—ом |
| Прл. | вок—ам | вух—ам | вач—мі[1] | вуш—мі[2] |
| Месн. | вок—у | вус—е | вач—ох[2] | вуш—ох[2] |
- ↑ Можна ўжываць і гэтакія формы: вачыма, вачамі; вушыма, вушамі; у ваччу, у вушшу.
