| Назоўны | брат—ы | дуб—ы | наг—і | сёл—ы | |
| Родны | брат—оў | дуб—оў | ног—— | сёл—(аў) | |
| Давальны | брат—ом | дуб—ом | наг—ам | сёл—ам | |
| Вінавальны | брат—оў | дуб—ы | ног—і | сёл—ы | |
| Прыладны | брат—амі | дуб—амі | наг—амі | сёл—амі | |
| Месны | брат—ох | дуб—ох | наг—ах | сёл—ах | |
| Клічны | 
|
брат—ы брат—ове |
дуб—ы |
ЗАДАЧКА41. Сьпісаць, іменьні назоўныя падчыркнуць ды надпісаць зьверху скарочана, у якім склоне яны пастаўлены.
Рэдкае збожжа. Травы палавіна. Колас ня гнецца зярнём да зямлі. Знаць, нешчасьліва была та часіна, як кідалі зерня сяўцы па ральлі! Вышлі на поле вось жнеі з сярпамі ў лапцях лазовых, а хто без лапцей. Ніва пустымі шуміць каласамі. Ніва ня цешыць жаночых вачэй. Горача ў полі. Эх, жар дакучае! Праца марудна, бясконца цяжка. Сьпіну і плечы ім боль адбірае. Аж дзервянее у жнеек рука. Збэрсана жыта. Чапляецца колас. Жменя нажата. Разагнецца жняя. Жменю паложыць на скручаны пояс… Цяжкая, жнейка, праца твая! Ціха на полі ў палудзень гарачы. Хоць-бы дзе кусьціка рэдкая цень! Толькі ў калысцы плач чуеш дзіцячы. Нудна над вухам зьвініць авадзень (Я. Колас).
Правіла24. У клічным склоне ставіцца назоў тае асобы або рэчы, да каторае зварачаюцца ў сказе з мовай. Гэтым клічны склон розьніцца ад назоўнага склону. Напр.:
