Націск можа стаяць на пачатку слова (ко́міна), у сярэдзіне (верацѐнца) і ў канцы слова (верацяно́). Адгэтуль відаць, што ў беларускай мове націск ня мае сталага, пастаяннага месца, як у польскай мове; націск у беларускай мове вольны: ён можа зьмяняць сваё месца.
Націск мае вялікае значэньне ў мове. Ад націску часам залежыць ня толькі сэнс асобнага слова, але й цэлага выказу; напрыклад: у чалавека дзьве рукі; чалавек мае рукі; вы лавілі рыбу — вы лавілі рыбу? — вы лавілі рыбу? і т. далей.
ЗАДАЧКА4-ая. Сьпісаць, падзяліць словы на склады ды паставіць націскі.
|
Магутнае слова ты, роднае слова! Я. Купала. |
§9. Гукі Й і Ў. Паміж галосным і зычным і пасьля галоснага ў канцы слова не пад націскам знаходзім гукі Й і Ў.
| вайна | праўда |
| хвойка | галоўка |
| зайцы | ваўкі |
| мой | пісаў |
| гай | чытаў |
