Гэта старонка не была вычытаная
— Сьцежак многа,
Дзьверы насьцеж,
Выбірай, Марыля!..
Прышла ў ЧК і рэгістратар
Выпрастаўся ў плечах:
— Вас у № 25
Вьікліккае сьледчы.
Абарвалася… Схіліла
Думкі ліхалецьцю.
І журыць, ня кроў у жылах,
А халодны вецер…
............
— Выклікаў таварыш сьледчы.
— Пачакайце, ён заняты…
I зьнячэўкай бровы зьмяты,
Вочы быццам сьвечы —
I сьлязьмі гатовы таяць.
Сьлёзы-ж не памогуць.?
— Што са мною? Я-ж ня тая.
А ў грудзёх трывога…
15
— Хай яны пропадам згінуць, ня дбай,
Мала чаго нагавораць.
Але сьцеражыся, бывае бяда
Зьнянацку акруціць аборай.
Дачка-ж у выгнаньні; загіне… і нас
Ня ўбачыць на вечныя векі.
