Гэта старонка не была вычытаная
А на шляху — і сьмерць і нараджэньне.
А на шляху — няўстойлівасьць і гарт.
Як ліст пажоўклы, кволага змагар
Адкіне на ўгнаеньне.
А на шляху і росквіт і змаганьне.
А на шляху — ў змаганьні рост.
Праз рубікон пракладываем мост
Пад знакам панаваньня.
А хто адстаў
I сэрца рве ад жалю,
(Раўчак з-пад каменя
Праточыць шлях сабе!)
Але імкнецца жыць, аддацца барацьбе —
Ён хутка песьнямі палоніць будзе далі.
Адкіньце заломы,
Развагі кругі…
Ідзем бураломам
За новым жыцьцём мы
На новыя берагі!
Хныкаць, і штопаць, і латаць жыцьцё —
Маруднае самазабойства.
Ветрамі дзьмі, распаляй касьцёр
Думак, імкненьняў, геройства!
Так і Марыля, што ночка даўгая,
Працёртыя штопала дні.
З надзеяй і верай акрэпнуць — гадае
Сваю маладосьць бараніць.
