Гэта старонка не была вычытаная
Спачатку сябе намагала,
Затым і зусім ня відно, —
Што сёньня Марыля ня спала
Пралётам цалюткую ноч.
Павал хварэе, а дома
За хворым каму даглядзець?
Учора ён страціў прытомнасьць,
Не пазнаваў людзей.
У клопатах і турботах
Прайшла агнязорая ноч.
Пайсьці, адпачыць, — за работай
Цяпер пажаданьне адно.
Прышоў старшыня фабкому
I голасна ўсім абвясьціў:
— Таварышы,
Сёньня да дому
Ня прыдзецца нам пайсьці.
На зьмену начную застацца —
Да раніцы скончыць тыраж.
Гуртом паднатужыцца,
Ўзяцца
I ў тэрмін выканаць працу —
Гонар грамадзкі наш.
Марыля праслухала, — рада
Застацца, а ў думках яе:
Ён хворы, адзін, без дагляду,
I сіл у самой не стае.
