Перайсці да зместу

Старонка:Нараджэньне чалавека (1931).pdf/130

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

Сабраны ў вузел, злучаны, зьяднаны
Разгубленая сіла і напорнасьць.
Мы зноў крануліся паходам гартаваным
З прастораў
Заваёўваць шыр-прасторы!

…Былі сталецьцямі ў карытах-сутарэньнях
Майстэрні дробныя раскіданы ў завулках.
Ці то кравец, ці штэпар — час збавеньня
Чакаў спаткаць сьмяротнасьцю сутулай.

Ці то шавец, шнуруючы поволі,
Пад енк дзяцей замардаваных страшна,
Трываў сабе з сваёй тандэтнай доляй,
Душу ўкладаючы ў юхтовыя камашы.

Вясна разьлівам выгнала з падвалаў,
Усходам росквіту трухло сяліб скрышыла.
І пераплётная (з прыватным капіталам)
На развалінах
Сваю знайшла магілу.
..............
Фабрыка кніг. Пераплётны цэх.
Брашуравальня. І тут за працай
Марыля Надзьвіліна з кваліфікацы
Яй першага раду ў руцэ.

Як ветраным вечарам лес шуршыць,
Шылам сшываюць брашур аркушы.

Цокае чотка, разьмерана, роўна
Самасшывалка. І, бязумоўна,