Гэта старонка не была вычытаная
Але пад векамі таілася маршчына,
Узлазіў сум баязьліва на скронь.
Яна работніца, але яна й дзяўчына,
А розным колерам б‘е з полымя агонь.
Перарадзіцца можна, толькі не забыцца
Ў жыцьці праз свой жыцьцёвы шлях.
Каханьне першае ружовай бліскавіцай
Пад час зазьзяе крыўдаю ў вачах.
...............
10
Гулу ў сіле
Дружна жыць,
Толькі крыльлі
Яго ўзьвіць.
Хваляй пеннай
паплыве
Па праменнай
Сіняве.
Голас кіне
На зямлю,
Што ў краіне —
Вольны люд…
Прападае
Сум-журба.
Праца — тая-ж
Барацьба.
