Гэта старонка не была вычытаная
І хочацца там быць,
Праскочыць праз дамбы.
Навалаю бур мы
Раскідвалі-б турмы.
І воляю ім бы
Пярэсталі німбы.
О, памяць, як стогн рый
Скарбы гісторый!
Змаганьне, змаганьне! Крылатае слова!
(Вусны стагодзьдзяў працёрлі да дзір.)
Змаганьне жыве! О, скошвай галовы,
І моцным да мэты праз косьці дайдзі.
Змаганьне — жыцьцё. І каб жыць — то змагацца
Стагодзьдзямі ўслаўлены сьмелы закон.
З сабой, з чалавекам, з прыродаю, з працай —
Змагацца для славы наступных дзён.
Мала радзіцца, — будзь цьвёрдым, як камень.
Любою істотай умей заўладаць.
Тысячы дышуць тваімі грудзямі,
Сэрца тваё — грамада.
Радасьць са злосьцю, бадзёрасаць з надломам,
Хто пераможа? За ўдарам — удар…
Ня кожны удар навальнічнага грому
Высасвае кроў чалавечых ахвяр.
