Гэта старонка не была вычытаная
3
— Не, таварыш, сьледчы,
Я-ж у тым нявінна,
Што Аўзор шпіёнам,
Ворагам ён быў.
Нават і на ведала.
Прыманіў скарынкай
У хвіліны роспачы,
Голаду,
Журбы.
Ён Імкнуўся словам,
Ён імкнуўся сілай,
Ён імкнуўся ў зговары
Жонкаю зрабіць.
Быў ён мне ня любым,
Быў ён мне ня мілым,
Быў ён мне…
Ці варта толькі гаварыць?
— … ?
— Я не атрымоўвала а-ні-якіх грошай.
— … ?
— Кажаце, развозіла нелегальна пошту?
Так, пакет я везла,
Толькі-ж несьвядома,
Як і дні былыя, каратала скрозь.
— … ?
— Праўда, так, я помню, —
Ён прасіў нікому
Не паказваць ліст той,
Гэты самы, вось —
