Гэта старонка не была вычытаная
надта цікава.
БРЫЛЬ
То праўда пане паручнік, я задавалёны…
РЖЭВУЦКІ
Афіцэрам, як ведаем аднаму не паказацца, такая ненавісьць і справядлівая…. Заўтра пойдзем зноў з табой. Дасі зноў сваю марынарку.
БРЫЛЬ
Добра, пане паручнік. —
ЗЬЯВА V.
/У гэты момант з залі ўваходзяць падкоўнік Бжэзіцкі і граф Шэцкі. Брыль уходзіць/
БЖЭЗІЦКІ
/Зьлёгка выпіўшы/ Ха-ха-ха. Ну так ясна. Ножка не благая, згодны але-ж, Шэцкі, — сівізна. —
ШЭЦКІ
Крыху сівізні ў вашым чыне, пане палкоўнік тое-ж што ордэн легіону гоноровэго. —
БЖЭЗІЦКІ
/Заўважыўшы Ржэвуцкага/ Аа. Наш чарнец, наш дэмократ, — дзе быў?
РЖЭВУЦКІ
Я толькі з вахты, пане палкоўнік. —
БЖЭЗІЦКІ
Келіх віна яму, Шэцкі.