Гэта старонка не была вычытаная
ляецца Іра, прыгожая, як ніколі дагэтуль, засыпае яго зямлёй і кажа: „Ты памёр… Ты памёр…“ На яе лапаце грае сонца.
— Уставайце, Левін! Уставайце!
Іра штурхае яго за локаць і глыбока заглядае ў вочы.
Узыходзіць сонца. Зямля халодная і росная. Людскія галасы. Усе збіраюцца на працу. Нізка яад галовамі чырлікаюць птушкі.
