біцца літоўска-беларускім каралём. Нямецкі імпэратар паслаў карону Вітаўту, але гэтая карона да яго не дайшла. Летапіс так апісвае гэтую падзею: „І ляхове, ня жычыўшы кароны Літве, карону ад іх (паслоў імпэратара) тую адабраўшы і разьсекшы яе на полы, прыложылі ко коруне біскупа краковскага, каторая і цяпер пры замку і касьцёле Сьв. Станіслава ёсьць“.
І ў далейшые часы мы бачым, што Літва і Беларусь маюць часта сваіх асобных вялікіх князёў, што йдзе напроць умоў вуніі 1386-го году. Ніжэйпаданая сінхроністычная табліца дасьць патрэбные для нас прыклады, бо нам няма часу досыць добра выявіць гэтае пытаньне.
| Літва і Беларусь | Польшча | ||
| Вітаўт 1392—1430 Сьвідрыгайла 1430—1432 |
Ягайла Уладыслаў II 1386—1434 | ||
| Сігізмунд I 1432—1440 | Уладыслаў III 1434—1444 | ||
|
Казімер І ў Літве і Бела- |
Казімер IV ў Польшчы 1447—1492 | ||
| Александэр 1492—1506 да 1501 асобны ад Польшчы гаспадар |
Ян-Альбрэхт 1492—1501 Александэр 1501—1501 | ||
| Сігізмунд II (у Літве і Бе- ларусі) Старый 1505—1548 |
Сігізмунд I (ў Польшчы) Старый 1506—1548 | ||
| Сігізмунд III (ў Літве і Бе- ларусі) Аўгуст 1548—1572 |
Сігізмунд II (ў Польшчы) Аўгуст 1548—1572. | ||
