Старонка:Збор твораў (Бядуля, 1937). Том I.pdf/224

∗∗∗

Ветракі навакол, ветракі
Строяць строй над абветраным ярам.
Крыляць крыллем — узмахі рукі,
Многа рук мне ківае з абшараў.

Кліча стэп угару — у блакіт.
Кліча ўдаль — на разгон чарназёму.
Вырастае з далечынь сяйбіт
Пад птушыны, пад сонечны гоман.

А вятры засвісталі — вятры,
Эх вы, любыя дзеці аблокаў!
Аж здаецца — гудуць кабзары,
Ходзяць-бродзяць шматвёрставым крокам.

Цягнік. Украіна, 5/IV 1926 г.