Старонка:Жыды на Беларусi.pdf/14

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка была правераная

——— 12 ———

ных жыдоускіх часопісау, п. Гурвіч, у Вільні, зьвярнуу на гэту справу увагу. Сабраушы цэлы зборнік жыдоуска-беларускіх прыказак і дадаушы да іх свае тлумачэнні, ен паслау гэта да друку у загранічны журнал.

Але гэтаго мала. Есьць цэлая жыдоуска-беларуская этнографія, якая чэкае свайго зьбірацеля. Такія прыказкі, як: «Ні добра рэйдэлэ (гаворыць), а добра мэйнэлэ (думаіць)», — есьць соткі.

Вось па жыдоускаму альфабэту жабрацкае клянчанне, якое жыды сьпеваюць на дзяды:

«Ах, брацця, галубцы, давайце галод-
алеф, бойс, гімэль, далес, гой,
наму вашаму жэбраку хлеба троху.
вов, заін, хэс, тэс,
Я — калека, ламака. Мучэльнік. Ні
юд, коф, ламэд, мэм, нун
магу служыць у пана. Чым коль-
самэх, айэн, цэй, цадык, куф,
век ратуйце сьляпога татуню».
рэйш, шын, тоф.

Есьць вельмі пекная беларуская песьня, якая канчаецца па