Старонка:Дні вясны (1927).pdf/83

Ой, ты Стася, смуглявая Стася,
ўзгадаваў цябе Случчыны гай!

Ты расла там адна сіратою, —
вочы карымі сталі ад рос.
Вось кахаю цябе мо‘ за тое,
што і сам я ў самоце узрос.