Рынуўся лёд! Затрашчэлі масты… Крыга за крыгай — навала. Рушыцца-крышыцца бераг круты, быццам прыморскія скалы. Сонца сваім прамяністым ключом радасьць зямлі адамкнула. Рвуцца ручайкі, імчацца наўзлом — красавіковым гулам.
