Перайсці да зместу

Старонка:Вязанка (1903).pdf/16

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка была вычытаная

Сиверъ.

Эй ты, сиверъ,—ня дзми!… непатрэбенъ ты намъ,
Адъ палудня цяплу зъ табой ходу нима!
Хоць бы разъ безъ цябе зарунець бы палямъ,
Хоць бы разъ у свой часъ адышла бы зима!
Ўстрапянуўся бы духъ у чалавечай грудзи,
Ды й забыли бы мы морэ смутку ды й слёзъ.
Сцихни сиверъ хоць разъ, па лясохъ ня гудзи,
На далёкъ акіанъ убяжы ты марозъ!…



Што думае Янка, вязучы дровы у горадъ.

Отъ и свята, отъ каляды,
На марози скрыпяць санки…
Ўси на све̄ци святку рады,
Ўсюды пе̄сьни и гулянки.
Скачуць хлопцы и дзяўчата,
А гарэлки пъюць чы мала?!
Адно слова—ўсюды свята.
Ну! кабыла, чаго стала?!
Чаго стала?!… скажешъ—цяжка,
Ды й ня надтажъ ты и сыта.
А мне̄-жъ легка?… глядзь, сярмяжка
Стара… рвана… ве̄трамъ шыта…
Стаў крапчей марозъ ка святу,
Ось и зорка заблискала.
Хоць скарэй бы мне ў хату.
Ну! кабыла! чаго стала?!
Дроў у ме̄сци многа трэба
И цана-жъ на нихъ сярдзита,