Перайсці да зместу

Старонка:Вершы Андрэя Александровіча (1938—1946).pdf/63

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная


Падымаўся Светлы горад
Багатыр і чараўнік.
Як вясёлкавым світаннем,
Палымней паўночных зьянняў,
Тундру шчодра азарылі,
Нібы вочы ёй адкрылі
Электрычные агні.

Будзе, спраўдзіцца ўсё гэта:
Усміхнецца тундра лета,
І абуджаные гоні
Подых кветак запалоніць.
Будзе колас красавацца,
Сокам сонца налівацца,
І зярно руччом вясёлым
Хлыне эвенкам у сёлы;
У застольных песнях будуць
Хмельным мёдам ліцца ўсюды
Ябланёвые сады.
Толькі гусі дружнай стаяй
Праляцяць і нагадаюць
Дні качуючай бяды…

Будзе, спраўдзіцца ўсё гэта:
Да жаданай, яснай мэты
Блізка ўжо, таму прыметай
Ў рудніках і на заводах
Параходамі на водах
Самалётамі ў надхмар’і
У бяскрайнім запаляр’і
Расцвітае і натхняе