На сустрач шырокаму дню Ішлі мае песні па бруку.
Убачыш сябе між сваімі І ўжо як вядзецца здаўна, Вясёлую чарку віна Застольная песня падыме.
Як подых прысад, па дарогам Плыве наша песня, звініць. Як добра, як хороша жыць Задорам жыцця маладога…
У міг чараўнічае мары Свабодна і лёгка ўздыхнеш І нібы ўжо больш не нясеш Пакут не заслужаннай кары.
