Перайсці да зместу

Старонка:Вера, паншчына і воля ў беларускіх народных песьнях і казках (1924).pdf/80

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

мужыком тое, што яму, пану, жадалася — удавалася бяскарна. Шмат бяды нацярпеўся мужык ад пана.

«Хто бяды ня знае, няхай у хама спытае» — кажа беларуская народная песьня (Шэйн, «Матэр‘ялы», 1, № 617).

Калі дзе пану спадабалася, напр., сялянская дзяўчына, дык ён павінен быў яе здабыць сабе без супярэчак. У праціўным выпадку, калі яго ўгаворы, часам і золата не памагалі, дык пан забіваў сваіх афяр.

Такога гатунку народная песьня стварылася на Случчыне ў пачатку мінулага сталецьця аб прыгожай дачцы бондара, якую спадабаў нейкі нан Хаміцкі. Яго слугі спаймалі яе і прывялі да пана Хаміцкага. Яна ня згодзілася быць яго палюбоўніцай, і пан забіў яе. Гэта песьня пад назваю «Бандароўна» мае шмат варыянтаў, сьпяваецца па ўсёй Беларусі і нават перавандравала на Ўкраіну. Вось адзін з варыянтаў гэтай песьні (Шэйн, М. 1, 1):

«Ой, чаму-ж то пан Хаміцкі
Той час не жаніўся,
Як у лесе на арэсе
Голуб урадзіўся?

Ой, чаму-ж ты, бандароўна,
У той час замуж не шла,