Перайсці да зместу

Старонка:Божая ліра (1930).pdf/125

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная


2.Там, дзе грахоў ня пляміць бруд,
Дзе нас ня глуміць цяжкі труд,
Ні горыч, жаль да старчых лет —
Якімі душыць нас гэты сьвет.

3.Там ў небе ёсьць мой родны край —
Там ціша, радасьць, вечны рай:
Канец нядолі, мукаў і сьлёз,
І стогнай, енкаў, крыўды, пагроз.

4.Калісь з ліхіх жыцьця дарог
Ў родны мой прыду парог —
Праўдзіву радасьць чую я.
Як скіне сум душа́ там мая.

5.Там ў родным доме сам Хрыстос
Палечыць сэрцы з ран і сьлёз
Сваім выбранцам на векаў век —
Там збаўлен будзе наш чалавек!

6.Ах дзе-ж, ах дзе-ж мой родны край?
Дзе век вясна, дзе вечны рай —
Там ня жыве ніхто ў сьлязах,
Там ня істнуе боль ані страх. —
Амэн.


б1)ЦІША ПА БУРЫ.
(Мэлёдыя пры песьні № 100 a).

1.Ціша па буры, сонца па мгле,
Ранак вясёлы па прыкрым сьне,
Будуць напэўна ждаць яны нас,
Як нам жыцьця ўжо праміне час. —

2.Радасьць па суме жджэ чалавек,
Па чорнай долі шчасьлівы век;
З немачы — сіла, па ганьбе чэсьць
І па адчаю вясёла весьць.