1.Ёсьць на скалѐ Сьвятыня,
Скалою ёсьць Хрыстос,
Яна̀ зла не баіцца,
Ні пяруноў пагроз.
Хрыстос Сам будаўнічы
Сьвятыні ёсьць сваёй,
Збудо́вана, як крэпасьць,
Яго сьвятой крывёй. —
2.Яна зямлі народы
Бярэ са ўсіх старон,
Бо Праўда ў Ёй Хрыстова
Між іх ёсьць, быццам, трон
Спакой ім добрай волі
У сэрцы можа ўліць,
Душы дасьць радасьць з долі,
І лѐчыць, што баліць.
3.Яна̀ хлеб масе многай
З Хрыстовых рук дае́,
І лучнасьць вечна з Богам
ў Сьвятыні настаѐ.
Якубавай драбінай
Сьвятыня такжа ёсьць,
І сувязь аркі[1] новай,
Як ласкі Божай госьць. —
