Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/95

Дзетагубка ж. — детоубийца-женщина.
Дзёўб м. — клюв (ср. дзюба).
Дзеці н. мн. — дети.
Дзешава — дёшево.
Дзешавей прс. в. ст. — дешевле.
Дзешавейшы — сравнит. сте­пень от дзешавы.
Дзешавець — дешеветь.
Дзея ж. — действие, акт.
Дзеяздольнасьць ж. — дееспособность. ЮТ.
Дзеяздольны — дееспособный.
Дзеяльнасьць ж. — деятельность.
Дзеяльны — деятельный.
Дзеяньне н. — действие.
Дзеяпрыметнік м. — причастие.
Дзеяпрыслоўе н. — деепричастие.
Дзеяслоў м. — глагол (грам.).
Дзеяслоўны — глагольный, отглагольный.
Дзеятвор м. — пьеса. НТ2.
Дзеяцца — происходить, совершаться, делаться.
Дзеяць — действовать; што — делать.
Дзеяч м. — деятель.
Дзіва н. — диво, чудо.
Дзівавацца,-ваць з чаго, каго — дивиться, удивляться, изумляться.
Дзівак м. — чудак; сумасброд.
Дзіванна ж. — коровяк (бот. Verbascum L.).
Дзівасіл м. (НТ6) — см. дзевясіл.
Дзівацтва н. — сумасбродство.
Дзівачаньне н. — причуды, странности.
Дзівачка ж. — чудачка, сумасбродка.
Дзівачна — причудливо, странно.
Дзівачнасьць ж. — причудливость, странность.
Дзівачны — причудливый, странный.
Дзівачыцца — сумасбродничать.
Дзівіцца з чаго, каго — удивляться; 2) смеяться.
Дзівіць каго — 1) удивлять; 2) смешить.
Дзівосны — причудливый; необыкновенный, сенсацион­ный. HT2.
Дзівосьнік м. — причудник.
Дзівосы ж. мн. — чудеса; необыкновенное явление.
Дзівота ж. — сенсация. HT2.
Дзіда ж. — копье.
Дзідка ж. — шипок.
Дзік м. — кабан дикий (Sus scrofa).
Дзікавы — дикий, диковатый.
Дзіканьне н. — нелюдимость, стыдливость.
Дзікацца — чуждаться; быть застенчивым, стыдиться.
Дзікі — дикий.
Дзіклівасьць ж. — застенчивость, нелюдимость.
Дзіклівы — застенчивый, нелюдимый.
Дзікун м. — дикарь.
Дзікунства н. — дикость.
Дзікуха ж. — дикарка.
Дзіра ж. — дыра (ср. дзюра).
Дзіравіцца — дырявиться.
Дзіравы — дырявый.
Дзірван м. — дерн (ср. дзярно).
Дзірка ж. — дырка.
Дзіўна — чудно, удивительно, странно.
Дзіўны — удивительный, странный.
Дзіця н. — дитя, ребенок.
Дзіцянё н. — ребенок.
Дзіцятка н. — дитятко, малютка.
Дзіцячы — детский.
Дзічка ж. — дичок, дикая яблыня, груша.
Дзічэць — дичать.
Дзічына ж. — дичь.
Дзогаць — подпрыгивать, стучать ногами.