Перайсці да зместу

Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/49

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

Брат-сястра ж. — Иван-да-Марья (цветок).
Брахалка м. — лгунишка.
Брахацца — ругаться, между собою.
Брахаць (брашу, брэшыш) — лаять; лгать, клеветать.
Брахва ж. — лаяние; ругань.
Брахлівасьць ж. — сварливость.
Брахлівы прм. — сварливый, злой.
Брахня м. — ложь, клевета.
Брахуха ж. — сплетница.
Брахунчык м. — собака луговая. ЗТ.
Брацейка ж. — братец.
Браценік м. — брат; сводный брат.
Брацік м. (зват. пад. — браціку) — братец.
Брацкі — братский.
Брацтва н. — братство (приходская организация).
Брацца з кім — сочетаться бра­ком.
Браць што, каго — брать, при­нимать.
Браць на пыхі — чваниться, гор­диться.
Брацьцё н. — брание, взятие.
Брашура ж. — брошура (ср. сшытак).
Бровар м. — винокуренный или пивоваренный завод.
Бровымн. ч. от „брыво“.
Брой м. — шалун.
Бройлівы — своевольный.
Броіць — шалить, баловать.
Бронь ж. — броня, оружие.
Бросьня ж. — плесень, ряска (растение).
Бруд м. — грязь, нечыстота.
Брудзяніцца — грязниться, пач­каться.
Брудзяніць што — грязнить, пачкать.
Брудзяны — загрязненный, запачканный.
Брудна — грязно, нечисто.
Бруднасьць ж. — нечистота.
Бруднець — чернеть, грязнеть.
Брудны — грязный, нечистый.
Бруды — темнорусый.
Бружмель м. — жимолость.
Бружмень м. — бересклет, бересква (Lapsana communis L.) МГ.
Бруй м. — мочащийся под себя.
Бруіцца — течь. Бруіцца срэбрам рэчка. Я. Кол.
Брук м. — каменная мостовая.
Брукаваны — мощенный.
Брукаваньне н. — мощение.
Брукаваць што — мостить.
Брунэлька ж. — черноголовка (бот. Brunella L.) НТ6.
Брус м. — четырехгранное бревно; точильный камень.
Брусаваць што — обтесывать.
Брусьнелы — красноватый.
Брусьнець — краснеть.
Брусьсе н. зб. — куча брусьев.
Брусьніцы ж. м. — брусника.
Бруха н. — брюхо, живот.
Брухатая — беременная.
Брухаціць — становиться бере­менной.
Бручка ж. — брюква.
Бручкавы — брюквенный.
Брушка н. — брюшко.
Бруштын м. — янтарь (ср. бурштын).
Бруштынавы,-тынны — янтар­ный.
Брыво н. — бровь (ср. бровы).
Брыда ж. — мерзость, гадость.
Брыдзіцца (ад чаго) — иметь отвращение.
Брыдка — гадко, отвратительно, безобразно.
Брыдкаваты — гадкий, непри­ятный, досадный.
Брыдкасьць ж. — гадость, нечисть.