Перайсці да зместу

Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/42

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

Бажаецца дзс. безас. — сильно хочется.
Бажан м. — фазан.
Бажаньне н. — сильное желание.
Бажаны — желанный.
Бажаць чаго — сильно хотеть.
Бажыцца — божиться.
Бажышча н. — идол (Ян. Куп. Спад. 17 с.).
Бажэньне н. — божба.
Базылёк м. ў. — Васенька.
Базыль м. ў. — Василий.
Бай м. — пустомеля, сказочник, мифическое существо.
Байбак м. — 1) сурок, суслик; 2) лежебок, лентяй.
Байбаковы — сусличный, сурковый.
Байбус м. — дылда, повеса, балбес.
Байда ж. — барка (ср. лайба).
Байдан м. — шалаш; выгон. Сержп.
Байдачнік м. — барочник.
Байдачны — барочный.
Байды біцьсм. брынды біць.
Байка ж. — сказка, басня.
Байкапісец м. — баснописец. НТ2.
Байкапісны — баснописный.
Байкі ж. мн. — враки.
Байструк ж. — незаконорожденное, внебрачное дитя.
Байстручка ж. — незаконорожденная, внебрачная девочка.
Байчаны — байковый.
Бакавая — спальная.
Бакала м. — ротозей (ср. бачыць).
Бакаляр м. — деревенский учитель.
Бакас м. — бекас.
Бакі м. мн. (старо-белорус.) — глаза; бакі забіваць — пускать дым в глаза, зубы заговаривать.
Бакір, на-бакір — на бекрень.
Бакоўка ж. — спальня; альков.
Бакулы мн. л. (старо-белорус.) глаза (ср. абакульваць).
Бакшта ж. — башня.
Балабайка ж. — балалайка.
Балабан м. — болтун, пустомеля.
Балабаніць — нести чушь, болтать, звонить.
Балабон м. — 1) бубенчик. 2) см. балабан.
Балабоніць — звенеть; бренчать. МГ.
Балавацца — баловаться.
Балаваць каго — баловать, тешить.
Балазе — благо, хорошо.
Балагол м. — 1) дилижанс; 2) еврей-возчик.
Балака м. — балагур.
Балаканьне н. — балагурство.
Балакаць — балагурить.
Баламут,-муцень м. — смутьян, интригант, обманщик.
Баламутка ж. — интригантка, смутьянка.
Баламутны — сбивчивый, льстивый, интригантский.
Баламуціцца — сбиваться с толку; совращаться.
Баламуціць каго — возмущать; сбивать с толку, совращать.
Баламуцтва н. — возмущение, совратительство, интрига.
Балбатаньне н. — 1) болтовня; 2) песня тетерева.
Балбатаць — болтать, лепетать. Цецярук балбоча. Нк.
Балбатун м. — болтун, пустомеля.
Балбатуньня,-туха ж. — бол­тушка.
Балван м. — балван; идол.
Балваніць што, каго — округлять деревянный столбик, остригать (Хлопца абалванілі. Нк.).
Балвахвал н. — идолопоклонник.