Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/39

Аўжо-ж выкл. — ну уж (готов­ность), а вот (обещание).
Аўлас м. у. — Власий, Влас.
Аўрэоля ж. — ореол. НТ2.
Аўсей м. — Евсевий.
Аўсюк м. — овсяница красная, костер чешуйчатый (бот.)
Аўсянік м. — шишечник (бот. Arrhenatherum L.). НТ6.
Аўсянішча н. — овсяное поле.
Аўсянка ж. — овсяный суп.
Аўсяны — овсяный.
Аўстрыя ж. ў. — Австрия.
Аўстрыяк м. — австриец.
Аўтар м. — автор.
Аўтар — олтарь.
Аўторак м. — вторник.
Аўторкавы — вторничный.
Аўтух м. ў. — Евтихий.
Аўтэнтык м. — подлинник, оригинал.
Аўтэнтычны — подлинный.
Аўхім м. ў. — Евфимий.
Аўчар м. — овечий пастух.
Аўчуган м. — собака-овчарка.
Аўчыньнік м. — скорняк.
Афарбаваньне — окрашивание.
Афарбаваны,-бованы — окрашенный.
Афарбаваць — окрасить.
Афарбоўка ж. — окраска.
Афяра ж. — 1) жертва, жертвоприношение; 2) обет.
Афяравальнік м. — жертвова­тель.
Афяравальніца ж. — жертвовательница.
Афяраваньне н. — пожертвование.
Афяравацца — обещаться, да­вать обет.
Афяраваць што — жертвовать.
Ахайна — опрятно.
Ахайнасьць ж. — опрятность.
Ахайны — опрятный.
Ахамянуцца — см. схамянуцца.
Ахапліваць,-піць што, каго — охватывать,-тить.
Ахапак м. — охапка.
Ахапваць — см. ахапліваць.
Ахвота ж. — охота.
Ахвотнік м. — доброволец, охотник.
Ахвочы — охотный; готовый. (І заўжды лаяцца ахвочы. Я. Кол. Н.З. x).
Ахвяра ж. — см. афяра.
Ахінаць,-нуць каго, што — осе­нять,-нить; укрывать,-рыть.
Ахмістрыня ж. — экономка.
Ахованы — охраненный.
Ахова ж. — охранение, защита.
Ахоўваць,-хаваць каго, што — охранять,-нить.
Ахоўны — охранительный, за­щитный, охранный.
Ахрысьціць каго — окрестить.
Ахрэм м. ў. — Ефрем.
Ахутацца — окутаться; погру­зиться (І ў вечны ахутаўся сон. Ян. К. Безназ. 81).
Ацьверажацца,-зіцца — отрезвляться,-виться.
Ацьверажаць,-зіць каго — отрезвлять,-вить.
Ацьверажэньне н. — отрезвление.
Ацьвярожаны — отрезвленный.
Ацяжараньне н. — отягощение, обременение.
Ацяжараны — отягощенный, обремененный.
Ацяжарваць,-рыць каго — отягощать,-готить.
Ацяжэньне н. — обременение.
Ацямраць што — покрывать тьмой. Ян. К. Шл. ж. 74 с.)
Ачмураны — одурелый, обмороченный.
Ачмурваць,-рыць каго — обморочивать,-чить; обманывать,-нуть.
Ач выкл. — вишь. Ач ты яго! Нс (ср. бач).
Ач-жа выкл. — вот же. Ач-жа ў наругу табе пайду. Нс.