Перайсці да зместу

Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/340

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная


Цмок м. — дракон, змей, ящер. НТ3,5. (ср. смок).
Цмок выкл. — чмок.
Цмоканьне н. — чмоканье.
Цмокацца з кем — чмокаться, целоваться.
Цмокаць,-кнуць што — чмо­кать,-кнуть; причмокивая, сосать.
Цмыг выкл. — шмыг, прыг.
Цмыга ж. — проныра.
Цмыганьне н. — шныряние, шмыгание, прыганье.
Цмыгаць — шнырять, шмыгать, прыгать.
Цмыгун м. — прыгун.
Цнота м. — честность; добродетель. НТ4.
Цнотны,-тлівы — честный, доб­родетельный.
Цопаць,-пнуць — плескать, бить по жидкому.
Цот м. — чот.
Цотны — четный.
Цуглі м. мн. — удила.
Цугундэр м. — плут, мошенник (евр.-нем. Zu-Hunden — к соба­кам).
Цуд м. — чудо.
Цудзіць — нацеживать.
Цудоўны — чудесный, чудотворний.
Цукаць см. — цкаваць.
Цукер м. — сахар.
Цукерка ж. — конфетка.
Цукернік м. — продавец конфект, кондитер.
Цукерніца ж. — сахарница.
Цукерны — сахарный.
Цукерня ж. — кондитерская.
Цукраваньне н. — засахарива­ние.
Цукраварня ж. — сахароварен­ный завод. НТ3.
Цукраваты — сахаристый.
Цукравацца — засахариваться.
Цукраваць што — засахаривать.
Цукровы — сахарный, сладкий.
Цукроўка ж. — сладкая яблоня, груша.
Цупка — дебело, твердо.
Цупкі — дебелый, твердый.
Цур выкл. — чур.
Цураваньне н. — штопание.
Цураваць — штопать.
Цураньне н. — отречение с клятвою.
Цурацца каго — отрекаться; чуждаться.
Цурачка ж. — осколочек, ще­почка.
Цурбалка ж. — обрубок палки.
Цурбоніць — наливать с излиш­ком.
Цурка ж. — чурка; палочка для вязки снопов.
Цурчаньне н. — журчание.
Цурчаць,-рчэць — журчать, струиться.
Цыбалка ж. — 1) стебель; 2) голень.
Цыбаты — длинноногий, тонко­ногий.
Цыбаць — ходить босиком.
Цыбіць што — подтибривать.
Цыбук м. — чубук.
Цыбуліна ж. — луковица.
Цыбулька ж. — луковинка.
Цыбульны — луковичный.
Цыбуля ж. — лук обыкновен­ный (бот. Allium Сера L.).
Цыган м. — попрошайка (от цыгаць).
Цыган (род.-гана; мн.-ганы) м. — цыган.
Цыганіць — выпрашивать, вымаливать.
Цыгаць — громко, отрывисто пищать.
Цыдулка ж. — записка.
Цызорык м. — перочинный но­жичек.
Цыкорыя ж. — цикорий (бот. Cichorum L.).
Цыкута м. — вех (бот. Cicuta virosa L.). НТ6.