Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/258

Прыпадабаць каго — полюбить.
Прыпадабненьне н. — ассимиля­ция. Яз. Лёс. Сынт.
Прыпадак м. — 1) случай; 2) припадок.
Прыпадаць,-пасьці — 1) припадать,-пасть (к ногам); 2) при­ходиться, совпадать.
Прыпадзь ж. — подзол.
Прыпадкам прс. — случайно.
Прыпадковы — случайный.
Прыпалены — прижженный, пригоревший.
Прыпаліна ж. — подпёка.
Прыпальваньне н. — прижига­ние.
Прыпальвацца,-ліцца — быть прижженным; подгорать,-реть.
Прыпальваць,-ліць што, каго — прижигать,-жечь.
Прыпамін м. — припоминание. НТ4.
Прыпамятка ж. — памятка.
Прыпас м. — припас, запас.
Прыпасіць што — припасти, запасти.
Прыпаўзкам прс. — ползком.
Прыпекаць што — вбить, при­колотить.
Прыперці што — притащить с трудом.
Прыперціся — притащиться.
Прыпеўка ж. — куплет, реф­рен. НТ2.
Прыпеўкі ж. мн. — частушки. МГ.
Прыпечак м. — место пред печью.
Прыпільнованы — подстереженный.
Прыпільноўваць,-наваць што, каго — подстерегать,- речь.
Прыпінаньне н. — 1) упрёки, выговарывание; 2) привязы­вание.
Прыпінацца,-пнуцца — прижи­маться,-жаться.
Прыпінаць,-пнуць што, каго — прижимать;-жать, упрекать,-кнуть; прывязывать,-зать.
Прыпінкі м. мн. — упрёки.
Прыпісваньне н. — приписыва­ние.
Прыпісваць,-саць штo — при­писывать,-сать.
Прыпіска ж. — приписка, Post­scriptum. НТ2.
Прыплатка ж. — прыплата, доплата.
Прыплачваньне н. — доплачи­вание.
Прыплачваць,-лаціць што — приплачивать,-латить; допла­чивать,-латить.
Прыплутацца — прибресть.
Прыплываць,-лысьці — приплывать,-лыть; приливать,-лить.
Прыплыў м. — прилив. НТ3.
Прыплюсквацца,-люшчыцца — прищуриваться,-риться.
Прыплюскваць,-люшчыць,-люснуць вочы — прищуривать,-рить глаза.
Прыпнуты — прижатый, при­тиснутый, привязанный.
Прыпнуць — см. прыпінаць.
Прыповесьць ж. — притча, па­рабола. НТ2.
Прыпол м. — нижняя часть полы.
Прыпольле н. — подол фартука.
Прыпон м. — коновязь. Сержп.
Прыпрагаць,-прэгчы каго — припрягивать, припрячь.
Прыпражка ж. — пристяжка.
Прыпраўка ж. — приделка.
Прыпраўляць,-правіць што — 1) приправлять,-вить (еду); 2) приделывать,-лать.
Прыпростакутная — катет. HT1.
Прыпынак м. — задержка, пре­пятствие.
Прыпыняцца,-ніцца — задер­живаться,-жаться; останав­ливаться,-новиться.