Праём м. — игольное ушко.
Праенчыцца — промучиться.
Пражкі ж. мн. — мелочи, глупости. Сержп.
Пражываньне н. — жительство, проживание.
Пражыуленьне н. — средства к существованию.
Пражыць што, каго — жарить на сковороде.
Пражыцьцё н. — прожитие.
Праз што — через, чрез (что).
Празерыць — прозреть.
Празрыста — прозрачно.
Празрысты — 1) пронизывающий; 2) прозрачный.
Празух м. — остряк, умница.
Празюкацца — проболтаться.
Празябіць што, каго — простудить, заморозить.
Празяблелы — замороженный.
Прайдзі-сьвет м. — проходимец, пройдоха.
Праймаць,-няць што, каго — пронимать,-нять; продевать сквозь игольное ушко.
Пракачвацца,-чацца — прокатываться,-таться.
Прокачваць,-чаць што — прокатывать,-тать.
Пракіслены — проквашенный.
Пракісьліць што — проквасить.
Пракладаньне н. — прокладывание.
Пракладаць,-ласьці што — прокладывать,-ложыть.
Праклапаціцца — перезаботиться.
Праклён м. — проклятие.
Пракленчыць — простоять на коленях.
Праклінаны — проклятый. Ян. К. Жал. 67 ст.
Праклінаць,-лясьці каго — проклинать,-лять.
Пракляты — проклятый.
Пракляцьце н. — проклятие.
Пракоп м. ўл. — Прокофий.
Пракпіцца — остаться в дураках, сглупить.
Пракручаны — проверченный.
Пракручваць,-руціць што — проверчивать,-ртеть.
Пракуда аг. — проказник,-ница.
Пракудзіць — чудить, проказничать.
Пракудна — забавно, чудно.
Пракуднік м. — забавник, проказник.
Пракудніца ж. — забавница, проказница.
Пракудны — забавный.
Пракупчавацца — проторговаться.
Пракурат ж. — хитрец.
Пракуратка ж. — хитрая.
Практыка ж. — практика, опыт.
Практыкаваньне н. — упражнение.
Практыкавацца — упражняться.
Практыкаваць каго — испытывать, упражнять.
Практычны — практический.
Пралаз,-лаза м. — проныра, пройдоха.
Пралайдачваць,-дачыць што — проматывать,-мотать.
Праласаваць што — истратить на лакомства.
Пралатравацца — промотаться.
Пралатраваць што — промотать.
Пралеска ж. — подснежник; перелеска (бот. Hepatica L.). НТ6.
Пралік м. — просчет.
Пралічваньне н. — просчитывание.
Пралічвацца,-чыцца — просчитываться,-таться.
Пралічваць,-чыць што — просчитывать,-тать.
Пралічка ж. — см. пралік.
Пралуплены — 1) очищенный от шелухи; 2) приоткрытый.
Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/246
Выгляд
Гэта старонка не была вычытаная