Паражаць,-разіць кого — поражать,-разить; оскорблять,-бить.
Паражня ж. — пустота. HT5.
Паражняком — порожнем.
Паразьліва — поразительно; оскорбительно.
Паразьлівы — поразительный, оскорбительный.
Паразумеласьць ж. — 1) заносчивость; 2) соглашение.
Паразумецца з кім — притти к соглашению.
Паразяваць — разинуть.
Параіць што — посоветовать.
Паралюш м. — паралич (ср. паляруш).
Парам — попарно. НТ1.
Парана — рано.
Параненька — очень рано.
Параніцца — притти рано.
Паранкі м. мн. — утренний выгон стада.
Парасінка ж. — капелька, росинка.
Парасон м. — зонт, зонтик.
Парастак м. — побег, поросль.
Парась ж. — туман.
Парасьць ж. — поросль, побеги.
Парасюк м. — см. парсюк.
Парася,-сяты н. — поросенок.
Паратаваць — подать кому помощь в беде.
Паратунак м. — помощь в опасности, спасение.
Параты ж. мн. — церковные хоругви (ср. пратэса).
Параўнальны,-наўчы — сравнительный.
Параўнаньне н. — сравнение, сопоставление.
Параўнаны — сравненный, сопоставленный.
Параўнаць што, каго — сравнить, сопоставить.
Парафія ж. — см. парахвія.
Парафіна ж. — парафин.
Парахаваць што — посчитать.
Парахавы — пороховой.
Парахвія ж. — приход.
Парахвіяльны — приходской.
Парахвіянін м. — прихожанин.
Парахненьне н. — выветривание, истлевание. HT5.
Парахнець — выветриваться, истлевать.
Пардва ж. — куропатка белая (Lagopus).
Паркалёвы — ситцевый.
Паркаль м. — ситец.
Паркан м. — бревенчатый забор.
Парканавы — 1) полисадный; 2) бревенчатый.
Парканік м. — полисадник.
Парканчык м. — полисадничек, заборчик.
Парна — знойно, душно.
Парны — 1) знойный, душный; 2) парный, двойной.
Парны лік (грам.) — двойственное число.
Парог м. — порог. НТ3.
Парода ж. — порода.
Парочна,-ны — погодно,-ный.
Парошка ж. — мелкий снежок.
Парою — 1) в пору, своевременно; 2) иногда.
Парсона ж. — см. пэрсона.
Парсюк м. — поросенок, кабанчик.
Партацкі — неумелый, дурной, грубый.
Партач м. — немастер.
Паруб м. — порубка.
Парудзець — порыжеть.
Парука ж. — поручительство.
Парукацца з кім — ударить по рукам.
Парупіла дзс. безас. — приспичило.
Паруха ж. — тревога.
Паруханы — потроганный, потревоженный.
Парухлівы — подвижной, скорый на под‘ем.
Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/224
Выгляд
Гэта старонка не была вычытаная