Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/196

Нібы — будто, как будто, будто-бы.
Нібы-вось ж. — ложная ось. НТ6.
Нібы-плод м. — ложный плод. НТ6.
Нібы-топаз м. — ложный топаз. НТ5.
Нібыта — как будто-бы.
Hiводны — ни единый.
Нівошта — никуда; никак.
Hi-да-чога — никуда, ни к чему.
Ніжнік м. — валет.
Ніжэй прс. в. ст. — ниже.
Ніжэйказаны — нижесказанный.
Ніжэйпаказаны — нижеуказан­ный.
Ніжэйпамянёны — нижеупомя­нутый.
Ніжэйпрыточаны — нижеприве­денный.
Ніжэйшы прм. в. ст. — нисший, нижний.
Нізавіна ж. — низовье. НТ3-5.
Нізавы — низовой. HT5.
Нізанка ж. — связка, нанизка.
Нізаньне — нанизывание.
Нізаць што — низать, нанизы­вать.
Нізашта — ни за что, никак.
Нізіна ж. — низменность. НТ3-5.
Нізінавы — низменный.
Нізка ж. — низанка.
Нізкавокасьць ж. — близору­кость. НТ4.
Нізкае вока — близорукий глаз. НТ4.
Нізкі — низкий;-кі на вочы — близорукий. НТ4.
Нізюткі — низёхонький.
Нікаліва — нисколько (Ня любіць нізваньня, нікаліва Ц. Гарт. Ц. 52 ст.).
Нікагенька,-гусенька — реши­тельно никого.
Нікбіць каго — губить, уничто­жать.
Нікога — род. пад. от ніхто.
Ніколі — никогда.
Ніколечкі — нимало.
Ніколькі — нисколько.
Нікому — дат. п. от ніхто.
Нікроплі — никапельки, нисколько.
Нікрошкі — нимало.
Нікс м. — серно-кисловатый цинк.
Нікуды — никуда.
Нікчэмна — ничтожно.
Нікчэмнасьць ж. — ничтоже­ство, пошлость. НТ2.
Нікчэмны — ничтожный, пош­лый. НТ2.
Ніт м. — 1) железный болт; 2) часть ткацкого станка.
Нітаваньне н. — паяние.
Нітаваць што — паять, припа­ивать.
Нітка ж. — нить.
Ніхто — никто.
Ніц — ничком, навзничь.
Ніцаваньне н. — переворачива­ние на изнанку.
Ніцаваць што — перелицовы­вать.
Ніцы — скрытный, хитрый, лу­кавый; поникший. НТ6.
Нічагонька,-гутка — нисколько.
Нічога — род. пад. от нішто.
Нішто — 1) ничто; 2) кое-как; 3) ничего себе, не мешает.
Нішчымны — 1) не приправлен­ный. (Нішчымны хлеб. Нк); 2) пустой (Нішчымны колас-сіраціна. Я. Кол. НЗ.).
Нішчыць каго — уничтожать.
Ніяк — никак, никоим образом.
Ніякі — никакой.
Ніякавата — не по себе, не удоб­но (Ніякавата было глядзець. Ц. Гарт. СЦ. 60 ст.).
Новапрыбылы — новопрыбывший, новоприезжий.
Новатвор м. — неологизм. НТ2.
Новы — новый.