Перайсці да зместу

Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/190

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

Наўзрыд — навзрыд.
Наўкола — вокруг, около (ср. навакол).
Наўкольнік м. — циркуляр. НТ2.
Наўкольны — окрестный, окру­жающий.
Наўкось — наискось.
Наўлечка ж. — наволочка.
Наўмысны — умышленный, на­меренный.
Наўмысьля — умышленно, на­меренно.
Наўпроці — против, напротив.
Наўскась — наискось.
Наўскач — вскачь.
Наўсьцяж — цугом, гуськом.
Наўцекі — наутёк, бегом.
Наўсюдна — повсюду, везде.
Наўчаньне н. — см. навучаньне.
Наўчацца,-чаць — см. навучацца,-чаць.
Нафарбаваны,-бованы — на­крашенный.
Нафарбавацца — накраситься.
Нафарбаваць што — накрасить.
Нафта ж. — горное масло, нефть.
Нафтавы — нефтяной.
Нахаба ж. — 1) напасть, не­приятность; 2) наглость.
Нахабны — нахальный, наглый.
Нахаваць што — напрятать.
Нахапацца чаго — нахвататься.
Нахапаць чаго — нахватать.
Нахватацца чаго — нахватать чего вдоволь.
Нахіл м. — наклон, уклон.
Нахілены — наклонный; накло­ненный, склоненный.
Нахіленьне н. — наклонение.
Нахільнасьць ж. — склонность. НТ4.
Нахільны — склонный.
Нахіляцца,-ліцца да каго — наклоняться,-ниться; скло­няться,-ниться.
Нахіляць,-ліць што, каго — наклонять,-нить; склонять,-нить; нагибать,-гнуть.
Нахлястаць каго — нахлестать.
Нахмарыцца — покрыться ту­чами (о небе).
Нахованы — напрятанный.
Наход м. — нашествие, стечение, скопление.
Нацёк м. — натёк; сталактит. НТ3.
Нацёклы — опухлый.
Націн м. — надруб.
Націна ж. — ботва, огородная зелень.
Націнаць, нацяць што — надрубливать,-бить.
Націск м. — натиск; акцент, уда­рение.
Націскны — ударяемый (звук).
Націскаць, націснуць што — нажимать, нажать.
Нацкаваць каго — науськать.
Нацмокацца — 1) насосаться; 2) нацеловаться.
Нацмыгаць — набегать (Нацмыгаць хваробу).
Нацыркваць,-каць што — на­даивать, надоить.
Нацыяналізаваць што — на­ционализировать.
Нацягаць,-гнуць што — натяги­вать, натянуть.
Нацягнены,-гнуты — натяну­тый.
Нацянькі — напрямик.
Нацярпецца — натерпеться.
Нацяты — надрубленный.
Нацяцьсм. націнаць.
Начапіць што — нацепить, на­весить.
Начапіцца — нацепиться, при­стать к кому.
Начапурыцца — приодеться, прихорошиться.
Начараваць што — накол­довать, наворожить.
Начмуціць каго — одурить, омрачить.
Начос м. — начёс, садно.