Перайсці да зместу

Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/185

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

Намаўленьне н. — 1) наговор, наклеветание; 2) внушение.
Намаўляць, намовіць што — 1) наговаривать,-ворить; наклеветать; 2) подговари­вать,-ворить; внушать,-шить.
Намахляваць — наплутовать.
Наменены — напомненный.
Наменьваць,-ніць што — напо­минать, напомнить.
Наменавацьсм. намяноўваць.
Намер м. — намерение.
Намервацца,-рыцца — намере­ваться, вознамериться.
Намерціся — помертветь от голода или страха.
Намесьнік м. — наместник, за­меститель.
Намесьніцкі,-чы — наместни­ческий, заместительский.
Намёт м. — забор.
Намілавацца — налюбоваться.
Намінка ж. — намёк.
Намітка ж. — косынка.
Намова ж. — 1) наговор, кле­вета; 2) внушение (словесное).
Намовіцьсм. намаўляць.
Намовы ж. мн. — наговоры, пересуды.
Намоўны — оговорный, клевет­нический
Намудраваць,-рыць — намуд­рить.
Намул м. — нанос, ил. НТ5.
Намулены — натертый до садна.
Намульваць,-ліць што — нати­рать, натереть до садна.
Намуціць — замутить, насмутьянить.
Намысьлівацца, намысьліцца на што — надумываться,-маться; замыслить.
Намякаць, намякнуць — намо­кать, намокнуть.
Намяклы — намокший.
Намяненьне н. — намёк. НТ2.
Нанава — наново, снова, вновь.
Нанзіцца на што — наколоться.
Наношваньне н. — изнашивание.
Наношваць, нанасіць, нанесьці што — нанашивать, наносить, нанести.
Наогулсм. наагул.
Напавер — в долг.
Напагляд — на взгляд.
Напагатове — в готовности.
Напад м. — нападение; хваляў — прибой волн. НТ3.
Нападаць, напасьці на каго, на што — нападаць, напасть.
Напалам — пополам.
Напалы — на-двое
Напалохаць — напугать.
Напальваньне н. — натапливание.
Напальваць,-ліць — натапли­вать, натопить (печь).
Напамін ж.,аньне н. — напо­минание, меморандум. НТ2.
Напамінаць, напамняць — на­поминать.
Напампаваць што — накачать насосом.
Напамяць — наизусть.
Напанавацца — набарствовать.
Напароцца на што — нарваться, набежать.
Напарстак м. — наперсток.
Напаскудзіць — насквернить.
Напаткаць — встретить, напасть.
Напачатак,-чатку — сперва, сна­чала.
Наперад — вперёд, наперёд.
Напёрла — дзс. безас. — приспи­чило (Напёрла жаніцца. 3. Б. На зач. гон. 82 ст.).
Наперстаўка ж. — наперстянка (бот. Digitalis L.). НТ6.
Наперш — во-первых.
Напеў м. — напев.
Напілаваць што — 1) напилить; 2) надрезать пилой.
Напілованы,-лаваны — напилен­ный; надпиленный.
Напільнік м. — напилок.
Напінаць, напнуць што — напяливать,-лить.