Намаўленьне н. — 1) наговор, наклеветание; 2) внушение.
Намаўляць, намовіць што — 1) наговаривать,-ворить; наклеветать; 2) подговаривать,-ворить; внушать,-шить.
Намахляваць — наплутовать.
Наменены — напомненный.
Наменьваць,-ніць што — напоминать, напомнить.
Наменаваць — см. намяноўваць.
Намер м. — намерение.
Намервацца,-рыцца — намереваться, вознамериться.
Намерціся — помертветь от голода или страха.
Намесьнік м. — наместник, заместитель.
Намесьніцкі,-чы — наместнический, заместительский.
Намёт м. — забор.
Намілавацца — налюбоваться.
Намінка ж. — намёк.
Намітка ж. — косынка.
Намова ж. — 1) наговор, клевета; 2) внушение (словесное).
Намовіць — см. намаўляць.
Намовы ж. мн. — наговоры, пересуды.
Намоўны — оговорный, клеветнический
Намудраваць,-рыць — намудрить.
Намул м. — нанос, ил. НТ5.
Намулены — натертый до садна.
Намульваць,-ліць што — натирать, натереть до садна.
Намуціць — замутить, насмутьянить.
Намысьлівацца, намысьліцца на што — надумываться,-маться; замыслить.
Намякаць, намякнуць — намокать, намокнуть.
Намяклы — намокший.
Намяненьне н. — намёк. НТ2.
Нанава — наново, снова, вновь.
Нанзіцца на што — наколоться.
Наношваньне н. — изнашивание.
Наношваць, нанасіць, нанесьці што — нанашивать, наносить, нанести.
Наогул — см. наагул.
Напавер — в долг.
Напагляд — на взгляд.
Напагатове — в готовности.
Напад м. — нападение; хваляў — прибой волн. НТ3.
Нападаць, напасьці на каго, на што — нападаць, напасть.
Напалам — пополам.
Напалы — на-двое
Напалохаць — напугать.
Напальваньне н. — натапливание.
Напальваць,-ліць — натапливать, натопить (печь).
Напамін ж.,-наньне н. — напоминание, меморандум. НТ2.
Напамінаць, напамняць — напоминать.
Напампаваць што — накачать насосом.
Напамяць — наизусть.
Напанавацца — набарствовать.
Напароцца на што — нарваться, набежать.
Напарстак м. — наперсток.
Напаскудзіць — насквернить.
Напаткаць — встретить, напасть.
Напачатак,-чатку — сперва, сначала.
Наперад — вперёд, наперёд.
Напёрла — дзс. безас. — приспичило (Напёрла жаніцца. 3. Б. На зач. гон. 82 ст.).
Наперстаўка ж. — наперстянка (бот. Digitalis L.). НТ6.
Наперш — во-первых.
Напеў м. — напев.
Напілаваць што — 1) напилить; 2) надрезать пилой.
Напілованы,-лаваны — напиленный; надпиленный.
Напільнік м. — напилок.
Напінаць, напнуць што — напяливать,-лить.
Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/185
Выгляд
Гэта старонка не была вычытаная