Перайсці да зместу

Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/145

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

Касьцісты — костистый, костля­вый.
Касьцюк м. ўл. — Константин.
Касьцянка,-ніцы ж. — костяни­ка (бот. Bubus saxatilis L.). НТ6.
Касяк м. — косяк.
Кат м. — палач, мучитель.
Катаваны — наказанный.
Катаваньне н. — истязание.
Катаваць каго — истязать, му­чить.
Каталік м. — католик.
Каталіцкі — католический.
Каталіцтва н. — католичество, католицизм.
Катарынка,-трынка ж. — шарманка.
Катар м. — насморк.
Каткі м. мн. — сережка, (бот. amentum). НТ6.
Катліна ж. — котловина НТ3, 5; ванна НТ5.
Катляр м. — медник.
Катлярыха ж. — жена медника.
Каток м. — 1) котик; 2) колесо у телеги.
Катух м. — курятник. МГ.
Катушок м. — уменьш. от катух (Ня хатка, проста катушок. Я. Кол. НЗ VIII).
Каты м. мн. — 1) кошки (Feli­dae) ЗТ; 2) кошачий мех.
Катэдра ж. — кафедра; кафед­ральный собор.
Каўбаса ж. — колбаса (ср. кілбаса).
Каўзаньне н. — скольжение (Каўзаньне пластоў). НТ5.
Каўзацца — кататься по льду; скользить.
Каўзель м. — каток.
Каўка ж. — галка.
Каўканьне н. — карканьне.
Каўкаць,-кнуць — каркать,-кнуть; умереть.
Каўнер м. — воротник.
Каўнерчык,-рык м. — ворот­ничок.
Каўрыга ж. — коврига, краюха.
Каўтаць,-тануць — глотать, глотнуть.
Каўток м. — глоток.
Каўтун м. — колтун (болезнь волос).
Каўтуншінік м. — ослинник (бот. Oenothera L.). НТ6.
Каханак м. — 1) любовник; 2) любимчик.
Каханенькі — любезнейший.
Каханка ж. — любовница.
Каханы — любимый, возлюб­ленный.
Каханьне н. — любовь.
Кахацца з кім — любиться.
Кахаць каго — любить.
Кахля ж. — изразец.
Кахляны — израсцовый.
Кахляр м. — израсцовый мастер.
Кацап м. — мужлан, неотёса; великорус.
Кацапшчына ж. ўл. — Вели­короссия.
Каціцца — 1) катиться; 2) ко­тится.
Кацьма — быстро.
Кацьмак м. — неотёса, мужлан.
Кацямятка н. м. — котовик (бот. Noreta L.). НТ6.
Кацяня н. — котёнок
Кацярына ж. ўл. — Катерина.
Кацярынка ж. — см. катарынка
Кацячы — кошачий.
Качалка ж. — валёк для белья.
Качаньне н. — катание (белья).
Качаньнё н. зб. — кочни.
Качаны — катанный вальком.
Качацца — кататься; валяться.
Качаць што — катать; валять.
Качачка ж. — уточка.
Качка ж. — утка (Anas).
Качкадзюб м. — утконос (Огnithorhunchis). ЗТ.