Перайсці да зместу

Старонка:Беларуска-расійскі слоўнік (1926).pdf/140

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

Калакалуша ж. — черемуха.
Каламар м. — чернильница.
Каламажка ж. — тележка, по­возка.
Каламеса,-сіца ж. — куролесица, путаница.
Каламесіць — куролесить.
Каламесны — путанный.
Каламутны — мутный.
Каламянка ж. — коломянковая ткань, парусина.
Каланіца ж. — густой деготь на колесах.
Калантырыць — клянчить.
Калануць каго — кольнуть, уколоть.
Каласіцца — колоситься.
Каласок м. — колосок.
Каласоўнік м. — костерь (бот. Bromus L.) НТ6.
Калатня ж. — смута; ссора, распря.
Калаўрот м. — самопрядка; во­рот (колодезный).
Калаўротка ж. — ножная прял­ка с колесом.
Калаціцца — колотиться; дро­жать, трястись (над чем).
Калаціць каго, што — колотить; трясти.
Калач м. — колач; кольцо.
Калашман м. — мохнатоногий.
Калекі прм. — калечный.
Каленка н. — колено.
Каленкаваты — коленчатый. НТ6.
Калёсы ж. мн. — телега.
Калецтва н. — калечение.
Калечыць каго — искалечивать, уродовать.
Калечаны — искалеченный.
Калі — 1) когда; 2) если.
Калі — если-бы; когда-бы.
Каліва н. — зерно, крупинка.
Каліна ж. — калина.
Калі-ні-калі — кой-когда, изредка.
Каліта ж. — денежная сумка.
Калматка ж. — жабник (бот. Filago Tourn.).
Калматы — косматый, лохма­тый (Мох калматы. Я. Кол. НЗ X).
Калодзеж м. — колодезь.
Калодзежны — колодезный.
Калодка ж. — колодка, бревно, обрубок дерева.
Калоць каго, што — колоть.
Калупаньне н. — ковыряние.
Калупаць — ковырять.
Калуфер м. — кануфер (бот. Tanacetum Balsanica L.) НТ6.
Калыска ж. — колыбель, люль­ка.
Калыханьне н. — колыхание, качание.
Калыхацца — колыхаться, ка­чаться.
Калыхаць каго, што — колы­хать, качать.
Кальчак м. — мутовка. НТ6.
Кальчаковы — мутовчатый.
Кальчакі м. мн. — черви коль­чатые. ЗТ.
Калюга,-жына ж. — выбоина от колес, глубокая колея.
Калючка ш. — 1) колючка, шип; 2) ехидна. ЗТ.
Каля чаго, каго — около, возле, близь.
Калягаваць з кім — вести кампанию (Васіль калягуе з стараставым ды ўраднікавым сынамі. Ц. Гарт. СЦ. 43).
Каляда ж. — 1) праздник Рож­дества; 2) поздравление с „Рождеством“; 3) подачка причту.
Калядаваць — 1) славить в день Рождества; 2) собирать „коледу“.
Калямін м. — галмей. HT5.
Калянасьць ж. — твердость.
Каляндар м. — календарь.
Каляндра ж. — кишнец (бот. Coriandrum L.).НТ6.